<< Wstecz   Wydrukuj stronę  PDF

Informacje ogólne

Historia

Po raz pierwszy okolica została ufortyfikowana w czasach hellenistycznych, w okresie podbojów Aleksandra Wielkiego. Jednak zamek na skale był prawdopodobnie zamieszkany na długo przedtem, kiedy teren ten znajdował się pod panowaniem Imperiów Hetyckich i Perskich. Znany w łacinie jako Coracesium, a w grece jako Korakesion (od Ludwiana Korakassa), co znaczy "punkt/wysunięte miasto". Było to popularne miejsce wśród śródziemnomorskich piratów. Ten okres zakończył się wcieleniem do Cesarstwa Rzymskiego przez Pompeje w 65 r p.n.e. Po upadku i rozpadzie Cesarstwa, miasto pozostało pod wpływem bizantyjskim, dzięki któremu stało się znane jako "Kolonoros" lub piękna góra. Okolica została wyłączona z zasięgu wpływów bizantyjskich po Bitwie pod Manzikert na rzecz plemion Turków Seldżuckich, by ponownie się przyłączyć w 1097 przez Alexiosa I Komnenonsa i siły pierwszej krucjaty. Armeńskie Królestwo Cylicji okresowo utrzymywało port, właśnie od Armeńczyka, Kira Farda, muzułmanie przejęli kontrolę w 1221 r., kiedy anatolijski sułtan seldżucki Ala ad-Din Kay Qubadh I przyjął panowanie nad nim w zamian za panowanie nad miastem Aksehir. Miasto zmieniło nazwę na Alaiye, jako pochodne od Ala ad-Din. Panowanie Seldżuków rozpoczęło złoty wiek w mieście, które może być uważane za zimową stolicę ich cesarstwa. Projekty budowlane, włączając w to bliźniaczą cytadelę, mury miejskie, arsenał i Czerwoną Wieżę sprawiły, że miasto stało się ważnym portem dla zachodnio-śródziemnomorskiego handlu, szczególnie z Egiptem z czasów dynastii Ajjubidów i włoskimi miastami-państwami. Kay Qubadh zaprojektował również liczne ogrody i pawilony na zewnątrz murów, wiele jego prac można wciąż podziwiać w mieście.

Mongolska inwazja załamała kontrolę seldżucką, a miasto znalazło się pod panowaniem licznych „beyliks”, a nawet dynastii Lusignan z Cypru. Miasto zostało sprzedane przez dynstię Karamanoglu w 1427 r dynastii Mamluków w okresie przed wcieleniem go przez generała Gedika Ahmeda Pashę do rozrastającego się Imperium Ottomańskiego. W 1571 miasto zostało włączone do prowincji cypryjskiej, później Konya, a dopiero w 1868 do prowincji Antalya, jak pozostało do dziś. Jak wiele innych w tym regionie miasto ucierpiało wiele przez wymianę ludności zarządzoną przez Republikę Turecką, kiedy wielu miejscowych chrześcijan przeniosło się do Nowej Jonii, poza Ateny. Podczas swojej wizyty w 1953 Atatürk oficjalnie zatwierdził nazwę w nowym spisie jako Alanya zmieniając litery "i" oraz "e" w nazwie Alaiye, prawdopodobnie z powodu wcześniejszej pomyłki. Ruch turystyczny w tym regionie rozpoczął się od Turków, którzy gromadzili się w Alanyi w latach 50-tych dla domniemanych uzdrawiających właściwości jaskini Damlataş, a później dzięki zapewnionemu przez lotnisko w Antalyi połączeniu miasto zyskało uznanie międzynarodowe.

Geografia

Zlokalizowane w zatoce Antalyi na przybrzeżnej równinie Pamfilii miasto graniczy na pólnocy z górami Taurus, a na południu z Morzem Śródziemnym. Jest uznawane za część Riwiery Tureckiej. Miasto jest podzielone przez skalisty półwysep z przystanią i plażą Keykubat, (nazwaną tak na cześć Ala ad-Din Kay Qubadh I), po wschodniej stronie oraz plażą Damlataş, (której nazwa pochodzi od słynnych "kapiących jaskiń") i plażą Kleopatry po stronie zachodniej. Legendy i tubylcy twierdzą, że nazwa wywodzi się albo od wizyty ptolemejskiej księżniczki lub włączenia okolicy w jej posag dla Marka Antoniusza. Niezależnie od tego co jest prawdą, okolica znajdowała się pod hegemonią egipską w pierwszym wieku p.n.e.

Atatürk Caddasi, lub Boulevard, biegnie prostopadle do morza i oddziela południową, bardziej turystyczną część Alanyi od północnej, zamieszkanej głównie przez miejscowych części, która rozszerza się od północy do samych gór.

Chociaż Alanya jest częścią prowincji Antalya od czasów Imperium Ottomańskiego, utworzenie prowincji Alanyi jest celem wielu lokalnych polityków.

Architektura

Na półwyspie znajduje się pochodząca z 1226 r. cytadela z ery seldżuckiej. Mury otaczające Stare Miasto, gdzie znajduje się wiele wspaniałych willi, prowadzą do dumy miasta, Kizil Kule czyli Czerwonej Wieży. Sułtan Ala ad-Din Kay Qubadh I sprowadził słynnego architekta Ebu Ali z Aleppo w Syrii do Alanyi aby ukończyć ten budynek. Zakończona w 1226 r ośmiokątna wieża chroni Tersane (arsenał), pochodzący z 1221 r. Budowla, dzięki świetności wykończenia stanowi jeden z najwspanialszych przykładów średniowiecznej architektury militarnej.

Z jej bogatym dziedzictwem architektonicznym, Alanya jest członkiem Europejskiego Stowarzyszenia Historycznych Miast i Regionów z siedzibą w Norwich.

Zabytki

* Alanya Kale (Zamek), mury staromiejskie, Meczet Süleymaniye oraz Karawanseraj

* Kizil Kule (Czerwona Wieża), ceglany budynek zlokalizowany przy przystani, 33 metry wysokości; wewnątrz muzeum etnograficzne

* Tersane (arsenał), suchy dok przylegający do Wieży

* Jaskinia Damlataşh, ze średnią temperaturą 22 °C oraz wilgotnością 96%

* Muzeum Archeologiczne

Ludność

Populację miasta stanowi 264240 osób, przy czym 150346 zamieszkuje centrum, z czego ok. 45000 to Europejczycy. Podczas miesięcy letnich wielkość populacji wzrasta z powodu ogromnej liczby turystów, których ok. 1,2 miliona corocznie przebywa w mieście. W Alanyi można spotkać wiele klas społecznych. Bogaci Europejczycy i Turcy, którzy przyjeżdżają na urlop lub czasowo mieszkają w mieście, stanowią źródło dochodu dla reszty populacji. Miasto jest także domem dla wielu imigrantów z zachodu, szczególnie z południowo-zachodniej części Turcji, z kurdyjskim, tureckim lub armeńskim dziedzictwem. Miasto jest prawie w 99% muzułmańskie, a chociaż istnieje tu wiele starożytnych kościołów, nie sprawują one regularnej posługi chrześcijańskiej. W 2006 r. niemiecko - języczny kościół protestancki z okresową posługą został z pompą otwarty (?) - znak wzrostu europejskiej części populacji. Turyści izraelscy, często z rejsów, stanowią populację żydowską. Miasto chwali się 95% poziomem piśmienniczości, z dostępnymi publicznymi, prywatnymi oraz opartymi na religii szkołami. Uniwesytet Akdeniz, największa szkoła wyższa w okolicy, jest zlokalizowana między Alanyą i Antalyą. Uniwersytet Georgetown również prowadzi coroczny program wymiany studenckiej, który umożliwia amerykańskim studentom naukę w Alanyi.

Ekonomia

Wielu turystów (w szczególności Skandynawowie, Niemcy, Rosjanie oraz Duńczycy) spędza wakacje w Alanyi podczas miesięcy letnich. Okolica przyciąga turystów ze względu na rozsądne ceny, przyjemnie ciepłą pogodę, piaszczyste plaże, dostęp do miejsc zabytkowych oraz wyśmienitą kuchnię. Plażowanie często wiąże się z windsurfingiem, parasailingiem oraz pływaniem na bananowej łodzi. Obostrzenia dotyczące wysokości budynków sprawiają, że wysokie hotele budowane są na zachodnim i wschodnim brzegu miasta, zachowując horyzont miasta na rzecz większego potencjału turystycznego.

Przemysł turystyczny jest tutaj warty 1,2 biliony euro, stanowi także główny przemysł pomimo tego, że okolica jest znana z licznych farm owocowych, szczególnie cytrynowych i pomarańczowych oraz z dużych zbiorów pomidorów, bananów i ogórków.

Sporty

Alanya jest domem dla kobiecej drużyny koszykówki, Alanya Belediye, która rozpoczęła pierwszy podział, ale została relegowana po sezonie 2002. Miasto utrzymuje trzecioligową drużynę piłki nożnej, Alanyaspor, chociaż kibice są podzieleni głównie między trzy główne drużyny z Istambułu. Alanya jest prawdopodobnie bardziej znana z corocznego triathlonu, który odbywa się każdego października oraz ze swojej roli w europejskim turnieju o mistrzostwo w siatkówce plażowej, obecnie sponsorowanym przez Nestea.

Bliźniacze miasta

- Nowa Jonia, Grecja

- Gladbeck, Niemcy

- Wodzisław Śląski, Polska

- Schwechat, Austria